پدیده بسیج یک پدیده بدیع است. نه به این معنا که نیروهای مقاومت مردمی در کشورهای دیگر و جاهای دیگر وجود نداشتند - نه، ما می دانیم که آنها وجود داشتند. با این حال، نیروهای مقاومت در کشورهای مختلف جهان - در غرب، شرق و غیره - معمولاً مربوط به دورههای اختناق، فشار و مبارزات هستند. پس از پایان مبارزه - چه خود این گروه های مقاومت به قدرت برسند و چه دیگران با کمک آنها به قدرت برسند - آن نیروی مقاومت از بین می رود و این سازمان مردمی به پایان می رسد. در دنیا اینگونه عمل می کند. کسانی که با جنبش های مقاومت مردمی در آفریقا، اروپا، آسیا و کشورهای مختلف آشنا هستند، این را می دانند.
منظور از فشار مشروط این است که یک فشاری مثلاً تحریمی اعمال میکنند و بعد میگویند: «این را برمیداریم به شرطی که فلان اقدام انجام شود.» نه اینکه کاملاً ناامید کنند؛ میگویند: «برمیداریم، اما شرطش این است که حتماً این اقدام انجام شود.» این یک چیز بسیار خطرناکی است، یک چیز بسیار مهم. این شرطها ممکن است به شدت گمراهکننده و مخرب باشند. در چنین شرایطی، انسان باید چه کار کند؟ اینجاست که انسان متوجه میشود که راه حل این است: «فَاسْتَقَوْا کَما أُمِرْتَ وَمَنْ عَدَکَ فَاستَقَوْا کَما أُمِرْتَ وَمَنْ عَدْتَ مَعَکَ» (هود/۱۱۲).
